Całość rozliczania opakowań pod VerpackG oznacza, że trzeba patrzeć na problem kompleksowo: nie tylko na standardowe opakowania produktów sprzedawanych w sklepie, lecz także na opakowania promocyjne, próbki i gratisy, które trafiają w ręce konsumentów. Każde opakowanie, które zostaje wprowadzane na rynek niemiecki i nie jest wyłącznie opakowaniem transportowym, potencjalnie podlega obowiązkom rejestracyjnym, udziałowi w systemie odzysku oraz raportowaniu do centralnego rejestru.
W praktyce oznacza to konieczność rozróżnienia kategorii opakowań i objęcia ich ewidencją, np.:
- opakowania sprzedażowe i jednostkowe — wliczane do ilości podlegających opłatom,
- opakowania promocyjne i próbki rozdawane konsumentom — traktowane jak opakowania docelowe,
- opakowania transportowe używane tylko do przewozu między producentem a sprzedawcą — często wyłączone z obowiązków,
- opakowania zwrotne — wymagają osobnego traktowania i udokumentowania obrotu zwrotnymi systemami.
Firmy muszą się zarejestrować w systemie LUCID, zawrzeć umowy z odpowiednim systemem dualnym i regularnie raportować ilości oddanych do obrotu do Zentrale Stelle; więcej praktycznych wskazówek dotyczących sposobu raportowania znajdziesz w artykule poświęconym VerpackG, który opisuje kroki niezbędne do zgodnego raportowania i dokumentacji.
Na koniec kilka praktycznych rad: prowadź dokładne rejestry wszystkich opakowań wychodzących z firmy, uwzględniaj gratisy w kalkulacjach kosztów i ilości, oraz sprawdzaj zapisy umów z dostawcami, by nie przerzucać nieświadomie odpowiedzialności. Dobre procedury wewnętrzne i współpraca z zewnętrznym partnerem compliance zmniejszają ryzyko kar i zapewniają, że całość rozliczeń odpowiada wymogom niemieckiego prawa.